Συμβουλές Ψυχολογίας

Ένα Γράμμα στα Πρωτάκια

Γράμμα στη Δέσποινα και τον Κωστή

Κι έτσι τελειώνει μια χρονιά. Όπως στις 31 Δεκέμβριου κλείνουμε τα μάτια και μετράμε αντίστροφα με μια ανακούφιση ότι ο παλιός χρόνος θα πάρει μαζί του τα δύσκολα μας και με μια ελπίδα ότι ο νέος θα μας ανταμείψει με κάτι καλύτερο, πιο απαλό για το μέσα μας.

Φέτος σκέφτομαι τα πρωτάκια, αυτά που τον Σεπτέμβριο θα πάνε στη Β’ δημοτικού, σκέφτομαι τα παιδάκια που πριν ένα χρόνο με ενθουσιασμό και αγωνία άφηναν το Νήπιο και ετοιμάζονταν για το Μεγάλο Σχολείο -  ποιο τελικά ήταν το μεγάλο σχολείο αν όχι αυτή η εμπειρία που έζησαν; Μιλάω για τα παιδιά αυτά που δεν έδωσαν αγκαλιές στα (ελάχιστα) παιδικά πάρτι, δεν ετοίμασαν όπως ονειρεύονταν τη σχολική παράσταση του Ιουνίου, δεν επισκέφτηκαν Μουσεία, δεν πήγαν εκδρομές με τους φίλους τους. Αυτά τα παιδιά σκέφτομαι, αυτά με τις μασκούλες και τα αντισηπτικά στα χέρια, τους ατομικούς μαρκαδόρους, τις αποστάσεις στην αυλή.

Τι να τους πω; Πώς να αλλάξω την εικόνα; Άραγε, θα μας συγχωρέσουν ποτέ; Άραγε, θα μάθουν πως το κοντά δεν είναι απαραίτητα επικίνδυνο; Πως η αγκαλιά δεν είναι μολυσματική; Θα μπορέσουμε ποτέ να τους πείσουμε πως ο αέρας που αναπνέουν δεν είναι εχθρικός;

Έχω έναν κόμπο στο λαιμό αυτές τις ημέρες, αυτές που τις θυμάμαι χρωματιστές σαν ομπρέλες παραλίας και ξέγνοιαστες σαν παιχνιδίσματα του ήλιου στο θαλασσινό νερό. Τι θα τους δώσω φέτος; Πώς να γεμίσω τις ψυχούλες με ελπίδα πως, όταν ξαναβρεθούμε, όλα θα τα νιώθουμε σαν ένα μούδιασμα μετά από τον πυρετό;

Θα τους γράψω ένα γράμμα, μικρό, λίγες σειρές μην μου κουραστούν:

Αγαπημένε μου Κωστή, αγαπημένη μου Δέσποινα,

Είμαι τόσο περήφανη για εσάς. Γίνατε η ίδια η ελπίδα που εμείς οι «μεγάλοι» χάναμε πολύ συχνά όλον αυτόν τον καιρό. Μην τα παρατάτε, εσείς, παιδιά μου, είστε το καλό που έρχεται. Κρατήσετε ζεστό τον ενθουσιασμό σας, παιχνιδιάρα την επιθυμία και αστείρευτη την περιέργειά σας. Αυτήν τη χρονιά πέσατε αλλά ξανασηκωθήκατε, μείνατε μόνοι αλλά παλέψατε να συνδεθείτε. Αντί να σας διδάξουμε εμείς, μας διδάξατε ζωή. Από τα βάθη της καρδιάς μου, σας ευχαριστώ.

Κατερίνα Χοτζόγλου

Copyright © 2010-2021 Kessaris School. All Rights Reserved.

Αναζήτηση